Klasse in klassieke villa

Zaterdag 27 maart 2010
 
De redactie van Over de Tong reserveerde deze week een tafeltje bij Eetvilla van den Brink. Een riante villa met een ruime voortuin waar een fontein staat te spuiten en voldoende ruimte is om te parkeren. Eetvilla van den Brink was ooit een hotel, nu is het restaurant, voor lunch en diner maar ook voor gezelschappen zijn er ruimtes.

Hoe is de ontvangst?
Het bedienend personeel heeft ons kennelijk de auto al zien parkeren, want we hoeven de voordeur zelf niet open te doen. De jongeman zwaait hem uitnodigend open, heet ons welkom en helpt ons uit onze jassen. Hij leidt ons naar onze tafel. We weten al na onze reservering via het internet dat we een plekje krijgen aan de “stamtafel”. Voor de zekerheid heb ik nog even gebeld of we gewoon met z’n tweetjes zitten,  maar als dat bevestigend is beantwoord, ben ik  vooral nieuwsgierig. Opvallend is dat nou net op deze tafel niet zo’n prachtig wit tafelkleed ligt, zoals alle andere tafels wel hebben. Verder is de tafel fraai gedekt, met mooi glas- en zilverwerk. Een grote gezellige huiskamer, waar we ons direct thuisvoelen.

Wat staat er op het menu?
Een gevarieerde kaart, met mooie gerechten. Zeker geen standaardmenu, zoals vooraf een carpaccio van zalm en tonijn met salade van paksoi en wakame, kaviaar van komkommer en citroen met sesamkoekje of als hoofdgerecht Rouleau van parelhoen met gekonfijte eendenbout op mousseline van pastinaak met gekarameliseerde witlof en truffeljus. De keuze is zo interessant, dat we kiezen voor een verrassingsmenu van vier gangen. Van alle gerechten zijn ook halve porties te bestellen. We mogen aangeven wat we niet lekker vinden: mijn man houdt bijvoorbeeld niet van vis en niet van orgaanvlees en ik eet geen varkensvlees.

Hoe verrassend is het?
Heerlijk verrassend. Ik vermoed wel dat ik veel vis op m'n bord zal vinden, en dat komt aardig uit. Als starter krijg ik een risotto van rivierkreeftjes met dorade en krab. Heerlijk. Mijn man krijgt een ossehaasmedaillon met een runderbiefstukje. Meteen helemaal goed. Waar we als tweede gerecht iets van soep verwachten, komt er voor mij een stukje gegrilde zwaardvisfilet, en een tartaartje van zalm en meerval met pestodressing. Mijn man krijgt een trio van varken. Allebei mooi opgediend met pesto mayonaise en een fijne frisse veel kleurige sla. De doperwtjes-cres, het loof van erwtjes, is voor ons een aangename verrassing. Het ziet er niet alleen mooi uit, zo'n kiemplantje met krullerige sliertjes, het smaakt ook naar verse doperwtjes. Als tussendoortje komt er spumante met een bolletje perenijs in witte wijn of frisdrank. Het hoofdgerecht is een stukje" red snapper voor mij, met daarnaast een scheermes met truffelrisotto en een saus met ketjap. Mijn man krijgt een lamstrio met onder andere een mooi lamsvinkje met bospaddestoelensaus. Mooi uitgebalanceerd van smaak, maar er had van mij wel wat meer warme groente bij gemogen. Een puntzak frites is onderhand standaard in het restaurantwezen. De frites zijn lekker, maar de manier van presenteren vind ik flauw. Als dessert een ijsje met een lichte kokossmaak en een huisgemaakt taartje van sesamzaad, en marsepein.

Is er dan niks mis?
Het enige dat ik een volgende keer niet zou willen is de plek aan de stamtafel. Mijn blik wordt erg afgeleid door het heen-en-weer snel-lende zeer attente en vriendelijke personeel, de keukendeur die steeds weer openschuift en de MickeyMouse-klok in de keuken. De volgende keer kijk ik liever de andere kant uit.

Wat rekenen we af?
Voor de vier gangen, inclusief drie glazen wijn en twee halve liter mineraalwater rekenen we honderd euro af. Dat lijkt ons een redelijke prijs, ook al hebben we geen koffie meer genuttigd.

Vrij Weekend Magazine Gooi en Eemlander.
Artikel over de tong "Marit Versteeg"